To follow the dream, and again to follow the dream – and so – always – usque ad finem...

   Początki „Daru Pomorza” pod polską banderą były naprawdę imponujące. Statek w 1931 roku przepłynął Atlantyk i zacumował w Nowym Jorku wzbudzając zachwyt wielu milionów Polaków mieszkających w Stanach. Rok 1932 to z kolei rejs do Indii Zachodnich. Lata 1933-1934 to z kolei kurs na Brazylię oraz Afrykę Południową. Nie można nie wspomnieć także o latach 1934-35, kiedy to „Dar Pomorza”, jako pierwsza polska jednostka, opłynął ziemię. Ale to nie był jeszcze koniec pasjonujących rejsów i wyczynów jakich dokonał żaglowiec. W roku 1937 zyskał on miano pionierskiego szkolnego żaglowca na świecie i pierwszego statku polskiego, któremu udało się opłynąć przylądek Horn na trasie dawnych żaglowców. Tytuł jedynego polskiego kaphornera utrzymywał przez blisko 40 lat. 1938 rok to kolejny rejs przez Atlantyk z wizytą na Karaibach. Wyprawa ta podążała tzw. szlakiem kapitana Blooda.
Sierpień 1939 roku okazał się dla „Daru Pomorza” początkiem najdłuższego rejsu w historii. Dokładnie 1 września statek został internowany w Sztokholmie. Tam przebywał przez 5 lat. Załoga żaglowca w tym czasie toczyła zacięty bój na frontach II wojny światowej. Dopiero w 1945 roku „Dar Pomorza” powrócił do Gdyni.
Kolejne lata to przede wszystkim liczne rejsy ze słuchaczami szkół morskich na pokładzie. Co ciekawe komendantem żaglowca przez prawie ćwierć wieku był kapitan Kazimierz Jurkiewicz. To właśnie dzięki zaangażowaniu Jurkiewicza „Dar Pomorza” został zachowany w klasycznej postaci fregaty z początku XX wieku. W trakcie ponad 50 lat służby na pokładzie statku szlify zdobywało 13911 słuchaczy szkół morskich Gdyni i Szczecina. „Dar Pomorza” w trakcie 105 podróży pokonał w sumie 509 804 mil morskich. W tym czasie zawinął do 126 portów na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy. W ponad 100 miejscach „Dar Pomorza” był pierwszą jednostką z flagą Polski na rufie. Nazywany był nawet dziekanem korpusu dyplomatycznego RP ponieważ wiele miejsc odwiedził jeszcze zanim powstały tam ambasady naszego kraju.
Na uwagę zasługują także sukcesy sportowe żaglowca. Pierwszy udział w międzynarodowych regatach wielkich żaglowców, organizowanych przez brytyjskie The Sail Training Association, miał miejsce w 1972 roku. Co ciekawe „Dar Pomorza”, notabene debiutujący w regatach, odniósł zwycięstwo po dramatycznej walce. Dość powiedzieć, że „Dar Pomorza” zwyciężył wtedy z niemieckim „Gorch Fock” o zaledwie 4 metry! Od tamtej pory dosyć regularnie brał udział w imprezach takich jak „The Cutty Sark Tall Ships' Races”. Ponowne zwycięstwo w regatach „Dar Pomorza” zanotował w 1980 r. Wtedy też otrzymał główną nagrodę „Cutty Sark Trophy”, a mianowicie replikę legendarnego klipra „Cutty Sark”.
Nie da się ukryć, że zagraniczne rejsy przyniosły żaglowcowi także tytuł „pływającego ambasadora”. Na jego pokładzie podejmowane były ważne osobistości, koronowane głowy a także dostojnicy państwowi. Ostatni rejs „Dar Pomorza” odbył jesienią 1981 roku. Dokładnie w niedzielę 4 lipca 1982 roku legendarny żaglowiec przekazał wachtę „Darowi Młodzieży”. Co więcej żaglowiec po 52 latach rozstał się również ze swoim długoletnim armatorem a mianowicie Wyższą Szkołą Morską w Gdyni.
W chwili obecnej żaglowiec jest filią Narodowego Muzeum Morskiego w Gdańsku (do 10 grudnia 2013 r. Centralne Muzeum Morskie). Przycumowany jest w Basenie Prezydenta, w centrum Gdyni. Co ciekawe „Dar Pomorza” należy do najliczniej odwiedzanych żaglowców (statków muzeów morskich) na świecie. Rocznie przez jego pokład przewija się 150-200 tysięcy osób. Legendarna fregata polskiej floty morskiej, za zasługi w szkolnictwie morskim Polski, zajmuje poczesne miejsce w historii edukacji morskiej naszego kraju.

Komendanci „Daru Pomorza”

- kpt. ż.w. Konstanty Matyjewicz - Maciejewicz 1929 - 1938
- kpt. ż.w. Konstanty Kowalski 1938 - 1939
               Alojzy Kwiatkowski 1939 - 1945
               - radiooficer, p.o. komendanta w czasie internowania w Sztokholmie
- kpt. ż.w. Stefan Gorazdowski 1945 - 1952
- kpt. ż.w. Kazimierz Jurkiewicz 1953 - 1977
- kpt. ż.w. Tadeusz Olechnowicz 1977 - 1981